سه شنبه01232018

Last update11:40:30 AM

Back شما اینجا هستید: خانه شورا ی همکاری اخبار شورا اعلامیه ها بیانیه در گرامی داشت یاد جان فشانان راه آزادی و سوسیالیسم

بیانیه در گرامی داشت یاد جان فشانان راه آزادی و سوسیالیسم

 بیانیه در گرامی داشت یاد جان فشانان راه آزادی و سوسیالیسم

مرداد و شهریور ماه سال 67 ، به تقریب یک دهه پس از روی کارآمدن رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی ، نقطه ننگین و برگ دیگری از کارنامه ی سراسر خون ریز و رسوای رژیم را رقم زد . رویدادی که هنوز پس از گذشت دهه ها ، زخم آن بر جان هزاران خانواده داغدار و یک نسل کامل از انسان های معترض ، آزادی خواه و کمونیست ، و جان به در برد گان آن سال ها باقی و ماندگار است .

در طول ماه های مرداد و شهریور آن سال ، دژخیمان و آدمکشان رژیم ، در سراسر زندان های کشور ، ملاقات ها را قطع ، ارتباط میان بندهارا مسدود و با پنهان کاری تمام ، هیئت سه نفره مرگ را در بیدادگاه های خود به حرکت در آوردند .  

 آنان علیه زندانیانی که تماما منتظر سپری شدن احکام خود بودند ،و یا مدت "حکم" شان پایان یافته و "ملی کشی" می کردند، دست به جنایت سازمان یافته ای زدند که معنایی جز نسل کشی و انتقام از هزاران انسان دست بسته و اسیر نداشت.بخون تپیدگان و جان فشانان این نسل کشی ، جرمی جز پایداری و مقاومت در برابر رژیم ضدانقلابی و دستگاه سرکوبگر آن نداشتند و همین مقابله ، هراس رژیم را از فردای پذیرش قطعنامه آتش بس در جنگ ارتجاعی رژیم های حاکم بر ایران و عراق ، صدچندان نموده بود.

 

سنگینی بار این جنایات تا آنجاست که رژیم هم چنان در هراس از افشای جنایت بزرگ  خود و آدم کشانش بر خود می لرزد.اگر تا قبل از این جنایت ، از ابتدای عروج نکبت بار خود و به ویژه در اوج اعدام های جوانان و نوجوانان از خرداد شصت به این سو در بیدادگاه های چند دقیقه ای که با یک نه یا آری ، حکم صادر می شد ، و رژیم سرمستانه آن ها را در کنار برخی دادگاه های نمایشی و به اصطلاح علنی و مناظره های فرمایشی در تلویزیون دولتی ، قدرت و تسلط خودرا به نمایش می گذارد ، این بار توانایی علنی کردن این رسوایی را نداشت. مقطع تابستان 67 ، درست نقطه ای است که بسیاری از ضعف ها ، شیاد منشی ها و نامردمی های راهزنانه عوامل ریز و درشت رژیم ، برای توده های ستم دیده و زحمتکش ، افشا گردیده بود.

کمونیست ها ، همراه سایر نیروهای آزادی خواه ، در برابر آزمونی دشوار و نابرابر قرار گرفتند.کشتار این رفقا که در سیاه چال های رژیم از بدو ورود با انواع شکنجه های روحی و جسمی مواجه و سپس به بیدادگاه های چند دقیقه ای تحویل و بخش وسیعی از آنان بلافاصله به جوخه اعدام سپرده می شدند، یک بار دیگر نشان داد که سرمایه داری جهانی در کشورهای تحت سلطه و دنباله روان و حواشی خود ، برای استمرار رژیم های ضد بشری و مزدور ، از هیچ جنایتی روی گردان نیست.مرگ خاموش هزاران تن  از این رفقا ، اعم از کمونیست و آزادی خواه ،در طول دهه شصت، دره ای عظیم را میان حکومت اسلامی و توده های مردم ایجاد کرد ، که در سال های بعد ، هرگز پر نشد و مشروعیت رژیم را به تاریک خانه ها ، باندها و دسته جات آدم کش ، نو کیسه گان و انحصارات تازه به دوران رسیده و امیران شکست خورده اما پرمدعا و دزد ، محدود کرد.به این قرار ، توده ی وسیع زحمتکشان در برابر دژخیمان حاکم و با اتکای به حقانیت نبرد خود و مسیری که جان فشانان راه آزادی و عدالت اجتماعی پیمودند ، آشکارا اعلان می نمایند : نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم. حافظه تاریخی جنبش انقلابی ،با صحه گذاردن بر راه و هدف آن عزیزان ، حکم تردید ناپذیر خودرا از پیش ، در محکومیت رژیم سراپا جنایت جمهوری اسلامی ، از هم اکنون صادر کرده است.

اکنون که در یک چشم انداز تاریخی به این دوره می نگریم ، اهمیت بسیاری از رویدادها را در پرتویی تازه ملاحظه می کنیم . از این قرار ، دهه شصت ، عرصه ی سراسر کشاکش و نبردی بود که ارتجاع تازه به قدرت رسیده ، از همان ابتدا ، شمشیر آخته ی خودرا برای فرود آوردن بر تن و جان انقلاب آماده می کرد .

کمونیست ها ، در این عرصه های مرگ و زندگی ، همواره به مثابه پیشروان مبارزه در همه مصاف های طبقاتی ، از کارخانه تا دانشگاه و مدرسه ، و از صفوف بیکاران و بی خانمان ها و حاشیه نشین ها تا کردستان و ترکمن صحرا و آمل ، حاضر بودند .از این روی آنان در تیر رس رژیم جنایت کار و به عنوان هدف اول قرار داشتند و بیش ترین جان فشانی ها را به عمل آوردند ؛ هم چنان که اندکی بعد ،با شروع سرکوب های وحشیانه سال شصت ، صدها و هزاران انقلابی کمونیست در کنار سایر آزادی خواهان ، مقابل جوخه های اعدام قرار گرفتند .

تلاش های مستمر و سازمان یافته ی بیش از سه دهه وزارت اطلاعات رژیم و قلم به مزدان آن در داخل و خارج از ایران برای زدودن حافظه ی تاریخی جامعه ، از آن جمله تحریف تاریخ ، حذف فیزیکی و سرکوب مخالفان ، انقلابیون و کمونیست ها ، بخشی از پروسه و پراتیک این رژیم از فردای قدرت گیری بوده است.کشتار زندانیان در دهه شصت ، بخشی از جنایات رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی حاکم بر ایران است و همواره در حافظه تاریخی توده های انقلابی جای دارد.

همه ی این جدال ها و بیشتر از آن ، پیش درآمد محکومیت و سرنگونی رژیمی است که توسط یک خیزش انقلابی ، تدارک آن دردستور کار همه انقلابیون و توده های کارگر و مردم زحمتکش می باشد.انقلاب پیش رو فقط به طور ساده و صریح ، عزم و اراده انقلابی توده های عظیم کارگر وزحمتکش را در سرتاسر عرصه های جدال طبقاتی ، بدون لحظه ای تردید و تاخیر ، به اجرا می گذارد.

در یادمان همه زندانیان سیاسی که طی دهه 60 در پای برافرازی پرچم آزادی ، برابری و سوسیالیسم جان فشاندند ، یاد همه ی آنان را گرامی می داریم و یک بار دیگر ، وفاداری ، عزم انقلابی و اراده استوار خودرا به ادامه ی راه آنان اعلام می داریم.

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

شورای نمایندگان  احزاب ، سازمان ها و نهادهای چپ و کمونیست

18/09/2015

اسامی امضا کنندگان :

١- اتحاد چپ ایرانیان در خارج کشور

٢- اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

۳ - حزب کمونیست ایران

۴- سازمان اتحاد فدائیان کمونیست

۵- سازمان راه کارگر

۶- سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

۷- شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران- استکهلم

۸ - شورای فعالین سوسیالیست و آزادیخواه- هامبورگ

۹- کانون اندیشه کپنهاگ -دانمارک

۱۰ - کانون همبستگی با کارگران ایران- گوتنبرگ

۱۱- کمیته حمایت از مبارزات جنبش کارگری ایران- دانمارک

۱۲ - کمیته حمایت از مبارزات کارگران ایران- فنلاند

۱۳- کمیته خارج کشور سازمان فدائیان(اقلیت)

۱۴- کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه٦٠در ایران - مونترال، کانادا

۱۵- نهاد همبستگی با جنبش کارگری ایران- غرب آلمان

۱۶- هسته اقلیت

 

 

 

 

 

 

آخرین اخبار

منتخب مقالات