چهارشنبه03292017

Last update01:41:26 PM

Back شما اینجا هستید: خانه مقالات مقالات و مطالب مقالات رسیده ‎چرا دو گام به پس ؟

‎چرا دو گام به پس ؟

 ‎چرا دو گام به پس ؟

پس از سا له ها دوری و اختلاف وگاه گاهی برخورد های ناجور  ، بیش از پنچاه نماینده از بیست و پنچ تشکل کمونیستی و کارگری در کلن جمع آمدند.

آنها از باز ماندگان چند نسل مبارزان کمونیست بودند که در دوران سلطه ی رزیم های سرمایه و امپریالیستی چه  در لباس سلطنتی وچه در قبای ولایت ، بعضن زندان کشیده و شکنجه دیده ، اکثرن فراری ودر بدر ، گرد  آمدند تا به پرسشی پاسخ دهند. " چه باید کرد ؟" در این اوضاع پر طلاطم و انقلابی  کمو نیستها چه وظائفی به عهده دارند

  نشست  حکایت   ازوجود خار مغیلان در راه پیمائی طولانی و پر پیچ و خم مبارزه ی طبقات ستمدیده ایران برای رهائی و برا بری  داشت . حضور جوانان بعنوان اعضای فعال وزنان مبارز وانتخاب آنها به هیئات اداره کننده نشست خود سمت وسوی کار را از همان آغاز نشان می داد.

کار با نظم کافی ودر محیطی رفیقانه به پیش رفت و در آخر کلیه تصمیمات آن به اتفا ق مورد تائید قرار گرفت.
نماینده حزب رنجبران ایران هم بطور فعال در روند نشست شرکت داشت و با حفظ نظر خود که در زیر به آن خواهم پرداخت ، برخوردی مثبت به نشست داشت.

منهم جزو شرکت کنندگان بود م ، ناظر فعال بر آنچه در آن چند روز گذشت

و باید گواهی دهم رفقای شرکت کننده با مسئولیت و بردباری گفتمان  حول محور  " چه باید کرد " را با تمام تفاوت های در پاسخ ها به خو بی  جلو بردند .

سه پاسخ اساسی با سایه روشن هائی بیان شدند:

نخستین.

پاسخی که تاکید را روی همکاری های عملی داشت و تند رفتن در امر وحدت را تا سطح یکی شدن بدور از واقعیت کنونی ارزیابی می کرد.

دویمین

پاسخ  که نماینده حزب رنجبران ایران آنرا طرح کرد روی  یکی شدن تشکل های شرکت کننده و ایجاد حزب کمو نیست واحد تا کید داشت.

پاسخ سوم

که ازپشتیبانانش بودم و در  پا یان  اکثریت نمایندگان آنرا تائید کردند و شاید با رجوع به اسنا د نشست می توان شها دت داد که مخا لفی نداشت ، چنین فرموله شد :

با تا کید روی همکاری های عملی یعنی ئائید پاسخ نخست و قبول چشم انداز یکی شدن تا حد ادغام تشکل های موجود پاسخ به پرسش چه باید کرد رابرای این جمع تازه پا ، تدارک برای ایجاد   بدیل  سو سیا لیستی دانست.

برای اینکار رفقا دلا ئلی را ارائه دادند که به اساسی ترین اشاره می کنم.

اوضاع جهان و بویژه اوضاع خاورمیانه وایران حکایت از ادامه بحران ساختاری سرمایه دارد و خیزش توده و آگاه شدن طبقه کار به مبارزه برای برانداختن نظام های استبدادی و وابسته به امپریا لیستها شرائط را برای اجتماعی کردن برنامه سیاسی چپ یعنی بدیل سوسیا لیستی  مساعد ساخته است

***

ایران آبستن تحول بزرگ اجتماعی است که در صورت وجود یک بدیل راستین سو سیا لیستی و بردن آن به میان مردم و   محک زدن صحت آن توسط توده ها و دریافتن کار گران و زحمتکشان که برنامه سوسیالیستی ما ، از منافع انها  دفاع میکند آن وقت این تحول در حا ل شکل گیری به انقلابی سو سیالیستی تبدیل خواهد شد.

****

بر اثر مبارزه طولانی ائدولوژیکی در سه دهه ی اخیر ، و افشای همه جانبه ی مشی های نادرست غیر کمو نیستی  زمینه برای ایجاد خزبی کارگری مسلح به اصول اساسی مارکسیستی فراهم شده است آنچه کمبود است کادرهای از خود گذشته پای در عمل و کارگران وزحمتکشان پشتیبان است.بدیل سوسیالیستی سلا حی است در دست اندک کادر موجود کمونیستی برای گسترش پایه های خود وسازماندهی مبارزات جاری کارکران و دیگر اقشار  مبارزان زنان ، دانشجویان و ...

*****

نشست پر بار ما   بدون تکرار نقل و قول های بزرگان ، بدون الگو برداری از نمونه های دیگران ،  با یکار بردن آموخته ها ، و با درس گیری از  اشتبا هات کذشته برای یافتن راه حل های مشخص تلاش کرد و این کار را بدون رئیس بازی و رهبر سازی به درستی  انجام داد.

.

جوهر مارکسییسم در تحلیل مشخص از اوضا ع مشخص است . لاشه گندیده سرمایه در خیابان ها افتاده ، زحمتکشان ، جوانان بطور وسیع ، زنان در صفوف میلیونی ، فریاد رهائی را از سال هشتاد وهشت سر داده اند

زندانی میدهند ، در زندان ها تا حد مرگ مقاومت می کنند ، با سر بلندی پا به میدان های اعدام می گذارند.

در منطقه توده ها به خیابان ریخته اند و خواهان انقلا بند ، امپریا لیستها برای  دسترسی به مواد خام ومنطقه نفوذ به جان هم افتاده اند، حاکمین دیگر به شیوه های سابق نمی توانند به حکومت ادامه دهند ، ضد انقلاب علیه ضد انقلاب می جنگنند ، بورژوازی و حامیان امپریا لیستی آنها سر تقسیم قدرت و شکل ادامه سلطه اختلاف دارند و در این زورنمائی جناح ها تلاش دارند توده ها را با فریب و خدعه بسوی خود کشند و انقلاب را هما نسان که در سال 57 در ایران کردند به  انحراف کشانند. اینجاست که اهمیت نشست کلن برجسته می شود .نشست بی تردید پاسخی بود راستین به این نیاز مبرم انقلاب ایران. بدیل سوسیالیستی یعنی راه حل انقلابی سازمان یافته سو سیا لیستی پاسخ داد آنهم به  اتفاق وبا شوروشوق.

از همه کمو نیستها حتی از آنهائی هم که شرکت نداشتند دعوت کرد حول تدارک ایجاد بدیل سو سیالیستی متحد شوند.

این یک بدیل سو سیا لیستی است نه یک پلا تفرم جبهه واحدی

شرکت کنندگان در نشست متشکل در احزاب ،سازمان ها و نهادهای کمو نیستی بودند . نشست با سرود انتر نا سوسیونال شروع شد و با پیروزی و همبستگی بازهم با همان سرود دستها در دست و مشتها فشرده با عزمی راسخ  برای پیش روی، خاتمه یافت.

هیچ نماینده ای از جبهه ملی ، جمهوری خواهان اصلاح طلب و دیگر احزاب وسازمان های سیا سی بورژوا ی یا خرده بورژوازی شرکت نداشتند. نشست با قاطعیت با بازماندگان حزب توده ایران و چریک های اکثریت که به خط امامی ها معروفند و رهبری آنها در  سرکوب کمونیستها با سازمان های سرکوب و اطلا عا تی رژیم جمهوری اسلامی همکاری کرده خط کشی داشت.

ارزیابی از این حرکت  با برچسب نادرست " دو گام به پس " نادرست ، دور از واقعیت و ضرر آور است .

این نشست بهر حال مخالفان خود را دارد . از  رژیم سرکوب گر ولایت فقیه گرفته تا سلطنت طلبان و بورژوا لیبر ال ها و...

چنانچه در پیشبرد تدارک بدیل سوسیا لیستی  در ما ههای اینده موفق شود و نشست بعدی را با انسجام پیشرفته تری برگزار کند،بی شک   دوستانش بیشتر خواهد شد و کار مشترک شرائط را برای بازهم نزدیک شدن مسا عد تر می سازد.

باید اهمیت این همکاری را در این دید که چنانچه اینبار همانند سل 88 تودها به خیابان بریزند  کمونیستها تریبون مشرکی دارند  بنام " شورای نمایندگان " که  می تواند کل چپ را بسوی دفاع از انقلاب هدایت کند.

مخا لفت با پیروزی بزرگ نشست کلن به بهانه ی حزب اول است و آنرا دو گام به پس ارزیابی کردن زمینه سازی برای به شکست کشاند این حرکت تاریخی است که وظیفه ی " شورای نمایندگان " است برخورد کند.

روند یکی شدن احزاب ، سازمان های کمو نیستی ایران ، روندی است بغرنج وپیچیده  که با پیوند عملی

کادر ها ی کمو نیستی کنونی بویژه رهبران با مبارزات توده ای یا جلب نیروهای کمو نیستی پیشتاز مبارزات انقلابی داخل و کشاندن آنها تا سطح کادر و رهبری است که خود طبقه کارگرکه از پیشروانش پشتیبانی می کند نقش بزرگ تاریخی خود را در یکی کردن همه کمو نیستها را ایفا خو اهد.نشست کلن این سمت و سو را نشان داد و برای اجتماعی کردن برنامه سیاسی احزاب ، سازمان ها و نهاد های کمو نیستی زیر نام مشترکی - بدیل سوسیا لیستی برنامه ریزی کرد.

باید روی برنامه نشست کلن و با پشتیبانی از نهاد " شورای نمایندگان " که کلیه 25 تشکل نماینده دارند

کار کمو نیستی را به جلو برد . جلو آن ایستادن یا در کنارش قرار گرفتن و منتظر نتیچه نشستن خطاست.

 

در مبارزه انقلابی جاری  خودستائی در نظر و"  دیدی گفتم این وحدت هم به جائی نمی رسد " ثمره ای به بار نخواهد آورد. قلم ها را در بردن مصوبات نشست و نقطه نظرات درست اکثریت بکار بریم واز این طریق راه را برای پیشروی جنبش کمو نیستی هموار سازیم تا به هدف یکی شدن در پراتیک انقلاب کارگری برسیم.راه دیگری نیست.

 

 

 

آخرین اخبار

منتخب مقالات